Keks, ekki kjex
Eitt hefur ávallt truflað mig í sambandi við íslenska tungu, en það er oft eitthvað ósýnilegt j á eftir k í ýmsum orðum í tungumálinu. Tökum nokkur dæmi:
KexÞað eru tvær leiðir til að leysa þetta vandamál. Ein er að setja alltaf j á eftir k þegar það kemur beint á undan sérhljóða, þ.a. við myndum heyra orð eins og Kjópavogur, kjoppur, kjippa o.s.frv. Hin leiðin, sem mér líst betur á, er að sleppa bara þessu ósýnilega j-i og bera orðin rétt fram. Í leiðinni vil ég að hætt verði að skrifa orðið keks með x-i því það er ekki nógu töff.
Kælir
Ket (stundum skrifað kjet)
Kerling
Kærleikur
Það er líklegt að til að byrja með verði litið á þetta sem hverja aðra mállýsku, en síðan þegar allir verða farnir að tala svona þá verður það vandamál úr sögunni.
Prófið nú að segja þessa setningu upphátt með hinum nýja og endurbætta framburði:
Taktu kexið úr kæliskápnum Keli og hættu að vera svona mikil kerling!
Föstudagurinn 2. júlí 2010, kl. 10:39
Bynni
Ég kjæri mig ekki um þessa vitleysu!
Miðvikudagurinn 7. júlí 2010, kl. 00:28
