Auðmenn
Ég hef svolítið verið að pæla í þessu með íslenska auðmenn. Þeir eru eiginlega eins og skólastrákar, því ef einn þeirra kaupir sér eitthvað, þá kaupa allir hinir það sama. Til dæmis Range Rover bíla. Range Rover eru glötuðustu bílar sem þú getur keypt þér í dag (fyrir utan Hummer reyndar), stórir, klunnalegir og ljótir. Þeir eru örugglega fullir af sniðugum tökkum til að fikta í en ég held að flestir verði leiðir á því til lengdar. Jón Ásgeir keypti sér þannig drasl fljótlega eftir að hann varð ríkur, og ekki leið á löngu fyrr en allir auðmenn Íslands voru komnir á eins bíla.
Það sama gerðist með einkaþotur. Einn fékk sér þannig, og þá keyptu allir hinir einkaþotu. Ég er líka nokkuð viss um það að þeir borða á sömu veitingastöðunum, drekka eins rauðvín o.s.frv.
Ef ég væri auðmaður (sem ég verð líklega aldrei), þá myndi ég gera þetta allt þveröfugt. Ég myndi kaupa mér gamla Lödu og henda slatta af peningum í að gera hana fína og flotta. Líklega myndi ég líka kaupa fleiri bíla eins og VW bjöllu, Trabant, Fiat 500 o.fl. og gera það sama við þá. Svo myndi ég láta setja eplasafakrana inn á heimili mitt, setja furðulegar auglýsingar í sjónvarpið og blöðin sem enginn myndi skilja neitt í og eitthvað fleira bjánalegt sem engum öðrum dytti í hug.
Ég held að það sé einmitt munurinn á því að vera ríkur og að vera fáránlega ríkur. Sá sem er ríkur kaupir það sem hann langar í en sá sem er fáránlega ríkur hendir peningum í drasl sem hann hefur engan áhuga á.
Mörg andsvör (5) Sunnudagurinn 13. janúar 2008, kl. 21:05
Enn og aftur ládeyða
Mér sýnist sem það sé aftur komin ládeyða yfir blókheima. Hvort sem litið er á þessa síðu eða síðuna hans Bynna þá má sjá að lesendur sýna ekki mikil viðbögð. Kannski er þetta endir á þessu tímabili sem hófst fyrir rúmlega fimm árum, en vonandi er þetta bara stutt hlé.
Ég mun a.m.k. reyna að skrifa hérna áfram og vonandi taka lesendur við sér bráðlega.
Mörg andsvör (2) Fimmtudagurinn 24. janúar 2008, kl. 23:17
Ævintýri í Vinaskógi
1. kafli
Einu sinni var api sem var kallaður Addi. Besti vinur hans var flóðhestur og var kallaður Fiddi. Þeir áttu heima í Vinaskógi, þar sem allir voru vinir. Adda og Fidda fannst fátt skemmtilegra en að leika sér í skóginum. Stundum fóru þeir í feluleik, stundum eltingaleik en allra skemmtilegast fannst þeim að leika sér í vatnsbólinu. Einn daginn fóru þeir að leika sér við vatnsbólið, og Patti pardus fékk að fara með.
"Ví!", sagði Fiddi og skvetti á hina.
"Vei!", sagði Addi þegar hann buslaði í vatninu.
"Ái!", sagði Patti því hann meiddi sig þegar hann rak fótinn í stein.
Það kom smá blóð.
"Æ æ æ!", sagði Patti. "Ó, mig auman!"
"Æ, æ", sagði Addi.
"Ó, ó", sagði Fiddi.
"Þú skalt fara heim til þín og láta mömmu þína setja plástur á bágtið!", sagði Addi.
"Já", snökti Patti og hélt kjökrandi heim á leið.
"Greyið Patti", sagði Fiddi.
"Aumingja Patti", sagði Addi.
Addi og Fiddi héldu áfram að leika sér við vatnsbólið líkt og ekkert hefði í skorist.
"Húrra!", sagði Addi og hoppaði og skoppaði.
"Jibbí!", sagði Fiddi og hljóp í hringi.
Stuttu seinna kom Kalli krókódíll á svæðið. Kalli var hrekkjusvín og var alltaf að stríða hinum dýrunum.
"Fiddi fitubolla!", sagði Kalli.
Fiddi varð mjög leiður þegar hann heyrði Kalla kalla hann fitubollu.
Addi varð líka leiður og vildi reyna að fá Kalla til að hætta að stríða Fidda.
2. kafli
Arnmundur Api leit yfir aðfarirnar. Arnmundur var grannur mjög að vexti, dökkur yfirlitum og loðinn. Var hann og svo hagyrtur að enginn fannst hans jafningi, jafnvel þó leitað væri til Skagafjarðar. Er hann hafði horft á Karl Krókódíl höggva til Friðbjörns Flóðhests drykklanga stund, sagði hann: „Karl! Þú hefur áður höggvið til þeirra sem ekki geta svarað fyrir sig, en nú er mál að linni!" Að þessu sögðu tók hann á rás, hóf upp sverð sitt sem bar nafnið Gandfleygur, og klauf Karl Krókódíl í herðar niður. Mælti þá Karl: „Nú er ég klofinn, og það svo mjög að ég veit eigi í hvorn fótinn ég á að stíga." Að því loknu var Karl Krókódíll allur.
„Eigi mun hann aftur höggva, ódámurinn sá!" mælti Friðbjörn Flóðhestur. Friðbjörn var grár á hörund, lágvaxinn og holdmikill. Sagt var um hann að hann væri svo feitlaginn að hann gæti drukkið allt Mývatn án þess að maginn fylltist, og að ef hann stykki ofan í hafið, myndi Svarfaðardalur sökkva undir sjó. Aldrei reyndi þó á það.
Ákváðu Friðbjörn og Arnmundur að halda til híbýla Patreks Pardusar, til að gæta að hvort sár hans væru alvarleg. Þurftu þeir að ganga þrjár dagleiðir til að komast þangað.
Nú voru sár Friðbjörns eftir hin mörgu högg Karls farin að há honum allmikið eftir tvær dagleiðir og brá Arnmundur á það ráð að höggva af honum fótinn sem hamlaði honum mest för. Þá mælti Friðbjörn: „Nú hefur þú valdið mér fótaskorti, þú mikli ódámur." Síðan lagði hann til Arnmundar með spjóti sínu, en Arnmundur skaut sér undan og hjó annan fót af Friðbirni. „Þér verður þó ekki fjötur um fót með þessu áframhaldi" mælti Arnmundur þá, og sló svo fast til Friðbjörns með sverði sínu að höfuðið tók af. Lauk þar með ævi Friðbjörns Flóðhests.
Að lokum komst Arnmundur að bæ Patreks og hratt þar upp hurðinni og mælti er hann sá Patrek liggja í baðstofunni: „Hví liggur þú hér í vesæld og volæði? Eigi voru sár þín af þeirri stærðargráðu að tilefni væri til að barma sér yfir þeim." Mælti þá Patrekur: „Sár mín eru stór og mikil, og koma þessi orð úr átt þeirri er hörðust er kölluð." Kastaði hann því næst atgeir sínum í átt Arnmundi og hæfði hann í vinstri handlegg. Arnmundur tók atgeirinn úr handlegg sínum og fleygði honum í Patrek. Flaug atgeirinn í gegnum auga Patreks og stóð aftan úr hnakka. Mælti þá Patrekur: „Atgeir þessi hefur ávallt verið sjáaldur augna minna og er hann það enn, en núna í nýrri merkingu." Var þá Patreki öllum lokið.
Arnmundur bjó einsamall í Vinaskógi í hálfa tylft vikna, en þá dró blóðeitrun er hann fékk í sárið á vinstri handlegg hann til dauða. Mælti Arnmundur svo rétt áður en yfir lauk: „Nú flýgur mér í hug ferskeytla sem lýsir vel hvernig mér er innanbrjósts þessa stundina, og vona ég þau síðustu orð mín verði lengi í minnum höfð." Þar með lést Arnmundur Api.
3. kafli
Svona endar sagan um vinina þrjá í Vinaskógi. Allir lifðu hamingjusamir til æviloka.
Mörg andsvör (7) Þriðjudagurinn 29. janúar 2008, kl. 22:34
Fésbók
Nú er ég orðinn aðili að hinni víðfrægu
Fésbók (e. Facebook) á netinu. Þangað fara allir góðir menn og gera mig að vini sínum.
Mörg andsvör (4) Mánudagurinn 25. febrúar 2008, kl. 16:22
Fleiri áhugamál
Mér finnst stundum gaman að breyta í huganum engilsaxneska orðinu „be“ sem kemur oft fyrir í sönglögum yfir í orðið „pee.“ Við skulum skoða dæmi:
„You'll be in my heart“ verður „You'll pee in my heart.“
„Let it be“ verður „Let it pee.“
Lesendur geta svo spreytt sig á þessari línu: „Whatever will be.“
Að auki finnst mér gaman að breyta orðinu „börn“ í rituðu máli yfir í orðið „björn“ þegar það er hægt. Nokkur dæmi: (með hjálp
Google)
„Efni fyrir börn“ verður „Efni fyrir björn.“
„Notkun metýlfenídats fyrir börn með ofvirkni“ verður „Notkun metýlfenídats fyrir björn með ofvirkni“
Hér geta lesendur svo prófað þetta sjálfir: „Áhrif fjölmiðla á börn.“
Ég vona að lesendur geri þetta í framtíðinni og hafi gaman að, en það væri mjög gaman að heyra einhver skemmtileg dæmi frá ykkur.
Eitt andsvar Miðvikudagurinn 5. mars 2008, kl. 20:29
Atburðagagnrýni
Hvar: Fyrir utan heimili mitt
Hvenær: Kl. 5:30 þann 10. febrúar
Mig langar að taka fyrir smá söngatriði sem ég varð vitni að á mánudaginn. Þarna voru sungin ýmis þjóðlög sem ég kunni ekki deili á en þau hljómuðu nokkuð frumstæð en þó áhugaverð. Að því er ég best veit þá voru flytjendurnir tveir (eða fleiri) kettir. Það var greinilegt að þeir lifðu sig mjög inn í flutninginn og að ekkert var til sparað í að innlifunin skilaði sér til áheyrandans. Þess má geta að ég horfði ekki á atriðið því það var dregið fyrir gluggann í svefnherberginu en það gerði mér þó kleift að einbeita mér betur að því að hlusta á sönginn því eins og flestir vita þá örvast ýmis skynjun þegar lokað er á einhverja aðra skynjun (í þessu tilfelli sjónina því ég var með lokuð augun).
Atriðið sjálft tók u.þ.b. 15 mínútur og var því í styttra lagi en ég get þó ekki sett mikið út á það því þarna komst allt til skila sem þess þurfti. Ég verð þó að setja út á hljómburðinn því ég er viss um að það séu til betri staðir fyrir svona flutning en bakgarðurinn heima hjá mér en það bjargaði mér þó að vera með opinn glugga. Á köflum virtist einnig sem söngvararnir væru ekki alveg í fullri æfingu þar sem ýmsir tónar voru nokkuð falskir og stundum var hrynjandinni verulega ábótavant. Einnig verð ég að segja að ég hefði notið atriðisins betur ef það hefði verið á öðrum tíma, t.d. þegar ég er ekki sofandi.
Þrátt fyrir ýmsa annmarka þá verður ekki annað sagt en að allir komust klakklaust frá sínu og býst ég við að þessi söngskemmtun verði lengi í minnum höfð. Því gef ég þessari sýningu 37 stig af 49 mögulegum.
Mörg andsvör (2) Miðvikudagurinn 12. mars 2008, kl. 19:46
Heimasíða kattar
Ég verð bara að benda lesendum síðunnar á að kötturinn Skuggi sem flestir lesendur kannast við er nú kominn með
eigin heimasíðu. Ég gerði reyndar ekki þessa síðu en hún er þó glæsileg og finnst mér að allir lesendur sem þekkja þennan kött eigi að fara á síðuna hans og skrifa eitthvað fallegt í
gestabókina.
Eitt andsvar Þriðjudagurinn 18. mars 2008, kl. 22:34
