Haffi!


Þetta myndband

Þetta myndband lýsir flestum í mínum vinahópi ágætlega.
Mörg andsvör (13)
Mánudagurinn 16. október 2006

Segið mér

Segið mér nú eitthvað skemmtilegt.
Mörg andsvör (17)
Fimmtudagurinn 2. nóvember 2006

Jæja, nú

Jæja, nú er komið að mér að segja eitthvað skemmtilegt. Síðastliðinn föstudag þurfti ég að halda smá fyrirlestur við opnun gagnagrunns íslenskra einkaleyfa á netinu. Ég hélt að það væri liðin tíð að þurfa að halda fyrirlestra þar sem maður er búinn í skóla í bili, en það er greinilega ekki raunin. En já, fyrirlesturinn gekk svona ágætlega miðað við aðstæður, en ég held að aldrei megi gera ráð fyrir því að einhver tölvumenntaður geti haldið skemmtilegan fyrirlestur. Ég reddaði mér reyndar fyrir horn með því að rekast „óvart“ á einkaleyfi númer 6936 í miðjum fyrirlestrinum. Ef þið viljið skoða þetta einkaleyfi, þá farið þið í númeraleitina á síðunni og sláið inn IS6936. Svo væri gaman ef einhver gæti sagt mér hvernig í fjandanum þessi uppfinning á að virka!
Mörg andsvör (7)
Þriðjudagurinn 14. nóvember 2006

Nú er

Nú er ég með myndir til að sanna það að ég hafi haldið rosalegan fyrirlestur um daginn.

Hérna er ég að kveikja á skjávarpa.


Hérna er ég að reyna að líta út fyrir að vera ofboðslega klár.

Mörg andsvör (12)
Miðvikudagurinn 29. nóvember 2006

Söngur

Hingað til hefur líf mitt snúist um allt annað en að syngja. Það má jafnvel orða það þannig að ég hafi lifað lífinu án söngs. Í leikskóla og grunnskóla var oft reynt að fá mann til að syngja en ég hreyfði oftast bara varirnar (og komst upp með það). Ég hef alltaf verið nokkuð viss um það að veröldin væri ekki betri staður ef ég væri alltaf syngjandi, þ.e.a.s. ég held að söngrödd mín sé ekki það góð að einhver vilji virkilega heyra mig syngja. Samt hefur ákveðin óvissa alltaf nagað mig, því hvað ef ég er rosalega góður söngvari? Kannski hefur blundað í mér lítill Pavarotti, kannski hef ég alltaf haft hinn hreina tón í mér?
Það voru því blendnar tilfinningar í brjósti mér þegar ég var valinn til að keppa í Singstar á jólaskemmtun á vinnustaðnum mínum síðustu helgi.
Lagið sem ég þurfti að syngja? Wake Me up before you go-go.

Hjartað sló.

Átti ég eftir að uppgötva gríðarlega hæfileika mína? Var þetta upphafið á glæstum söngferli mínum?

Jitterbug. Jitterbug. Jitterbug.
Hjartað sló hraðar...

Ég man ekki mikið eftir því hvað gerðist næstu mínútur, en ég man óljóst eftir að hafa séð orðið „awful“ á skjánum. Ég rankaði svo við mér þegar ég fékk að sjá einkunnina fyrir sönginn. 960 stig. Keppinautur minn fékk 1630, þannig að ég hafði tapað. Ég áttaði mig á því að ég væri gersneyddur öllum sönghæfileikum. Ég var enginn George Michael. Óvissunni hafði verið eytt.

Á þessu augnabliki vissi ég að ég gæti haldið áfram að lifa lífinu án þess að syngja.
Mörg andsvör (10)
Fimmtudagurinn 21. desember 2006